കുഞ്ഞു ബോംബിനു പിറന്നാള്‍

അമ്മയാകാന്‍ പോകുന്നു എന്നറിഞ്ഞ നിമിഷം...എനിക്കറിയില്ല,എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ എന്ത് വികാരമായിരുന്നു, എന്ന്.സന്തോഷമോ,സംതൃപ്തിയോ..? അതില്‍ കുറഞ്ഞതൊന്നും ആയിരുന്നില്ലെന്ന് മാത്രം അറിയാം.പക്ഷെ,ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ പൊടിഞ്ഞ ചോര ... അത് ആശങ്കകളുടെ മുള്‍മുനയിലെത്തിച്ചു.ഉടനെ അച്ഛമ്മയെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചു.അച്ഛമ്മ ഒട്ടും മറയില്ലാതെ പറഞ്ഞു,"അതിനെ നിനക്കു ചിലപ്പോ കിട്ടില്ല.ഇനീപ്പോ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാ തന്നെ സങ്കടാവണ്ട.ദൈവം തരാന്ന് വച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനെ തന്നിരിക്കും."ഉള്ളില്‍ വന്ന ഭയം ഭര്‍ത്താവിനോട് പങ്കു വച്ചു."നമ്മുടെ കുഞ്ഞു വാവയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റുമോ?എനിക്കെന്തായാലും കുഞ്ഞു വാവ വേണം".മൂപ്പര് പറഞ്ഞു,"ഏയ്,ഒന്നും പറ്റില്ലെന്നെ.നമ്മുടെ വാവ നല്ല ഉഷാറായി വരും.പേടിക്കണ്ട." കൂടെ സ്കാന്നിംഗ് റിപ്പോര്‍ട്ടും പ്രതീക്ഷ തന്നു.ഇടയില്‍,മൂപ്പര്‍ക്ക്,ദോഹയില്‍ നിന്നും വിസ വന്നു.കക്ഷി സ്ഥലം വിട്ടു.

ഒടുവില്‍ കാത്തിരുന്ന ദിവസം വന്നെത്തി.അച്ഛമ്മ പറഞ്ഞതുപോലെ ദൈവം അവളെ എനിക്ക് തരാം എന്ന് വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.പ്രസവം കഴിഞ്ഞു ,ലേബര്‍ റൂമില്‍ വേദനയുടെ ആലസ്യത്തില്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ ചോദിച്ചു,"സ്മിതാ,മോളെ കാണണ്ടേ"?ഞാന്‍ പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കി.ഡോക്ടറുടെ കൈയില്‍ എന്‍റെ മോള്.വെളുത്ത ടവലില്‍ പൊതിഞ്ഞു അവളെ എന്‍റെ അരികില്‍ കിടത്തിയിരിക്കുന്നു.അവള്‍ കണ്ണ് വിടര്‍ത്തി എന്നെ നോക്കുന്നു."അയ്യേ,ഇതെന്താ ഇത്ര നേരായിട്ടും എണീക്കാത്തെ"?അവളെന്നോട് കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.ഞാന്‍ പതുക്കെ ആ കവിളില്‍ തൊട്ടു,ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.അവളുടെ ചുരുട്ടി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കൈവിരലുകള്‍ പതിയെ നിവര്‍ത്തി. നല്ല നീളമുള്ള വിരലുകളും,നീണ്ട നഖവും.ഞാനോര്‍ത്തു."ഫുള്‍ സെറ്റപ്പിലാ കക്ഷി പോന്നിരിക്കുന്നത്."ആ നഖം തന്നെ അവള്‍ടെ മെയിന്‍ ആയുധം ആയിമാറി പിന്നീട്.

ഈയിടെ മോള്‍ടെ കുറുമ്പ് കണ്ടു അവള്‍ടെ അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു,എല്ലാവര്ക്കും ഉണ്ടായി കുഞ്ഞു വാവ.നമുക്കു മാത്രം ഉണ്ടായി ഒരു "കുഞ്ഞു ബോംബ്.".....ഇന്നു ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞു ബോംബിന്‍റെ നാലാം പിറന്നാള്‍...

മുപ്പതിയൊന്നാമതെ പല്ല്

ഇതൊരിക്കല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതാണ്.ഖത്തറിലെ സംഘടനയായ "സംസ്കൃതി"യുടെ മാഗസിന്‍ ആയ "മിഴി"യില്‍.രണ്ടായിരത്തിആറ് സെപ്തെംബറില്‍....എന്‍റെ പ്രിയ സ്നേഹിത വിനീതയ്ക്ക് വേണ്ടി ഇതൊരു പോസ്റ്റ് ആക്കുന്നു.കളഞ്ഞു പോയ വിലപിടിച്ച മുത്ത്‌ തിരികെ കിട്ടിയത് പോലെയായിരുന്നു,വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അവളെപ്പറ്റിയുള്ള വിവരം ലഭിച്ചത്..

"ഇന്നു കുട്ടിക്ക് സ്കൂള്‍ അവധിയല്ലേ,എന്നെ ഒന്നു സഹായിച്ചാലെന്താ?" അടുക്കളയില്‍ നിന്നുള്ള അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തില്‍ അമര്‍ഷമില്ലേന്നൊരു സംശയം."സ്കൂളിന് അവധിയുള്ളപ്പോ മുത്തശിടെ അടുത്ത് ചെല്ലണംന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്." ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. ഓ,സ്കൂളെന്നു വച്ചാ,പേരിനല്ലേ ഈ സ്കൂളെന്നു പറയുന്നത്?പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സ്ന്നു വച്ചാ പണ്ടത്തെ പ്രീഡിഗ്രിയാ.നിന്‍റെ ഈ പ്രായത്തില്,ഞാന്‍ ശ്രീനൂനെ പ്രസവിച്ചു. മുത്തശ്ശീടടുത്തു ചെന്നിട്ടു പഴമ്പുരാണം കേട്ടിരിക്കാനല്ലേ,അങ്ങനിപ്പോ പോണ്ട.എന്നെ ഒന്നു വന്നു സഹായിക്കനുണ്ടോ നീയ്?"

അമ്മ പറയുന്നതിലും കാര്യമില്ലാതില്ല.ഈ യൂണിഫോമും,ബാഗും...നാണക്കേട്‌!!"എന്‍റെ പരീക്ഷയാവാനായി, അത് കഴിഞ്ഞാപ്പിന്നെ എന്നെ അങ്ങ് കെട്ടിച്ചു വിട്ടേക്ക്.ഞാനും പ്രസവിക്കാന്‍ പറ്റ്വോന്ന് നോക്കാം." ഞാന്‍ തിരിച്ചടിച്ചു.അമ്മക്ക് ദേഷ്യം പിടിച്ചു."പ്രസവിക്കാനുള്ള പെണ്ണിന്‍റെ ഒരു പൂതിയേ..മര്യാദയ്ക്ക് സംസാരിച്ചോട്ടോ.അപ്പൊ,നീ ഡിഗ്രിക്ക് ചേരാനാ ഭാവം?എന്ട്രന്‍സ് കോച്ചിംഗ്നു പോണത് പിന്നെ എന്തിന്ന?കുട്ടീടെ ഉള്ളിളിരിപ്പോക്കെ എനിക്കസ്സലായിട്ടു അറിയാം.അതൊന്നും നടക്കാന്‍ പോണില്ല ഭാമേ..ഡിഗ്രിക്ക് ലിറ്ററേച്ചര്‍ എന്നും പറഞ്ഞു കണ്ണിക്കണ്ട പുസ്തകൊക്കെ വായിക്കാനല്ലേ നിന്റെ ഭാവം?"

തര്‍ക്കത്തിനൊന്നും ഞാനില്ലേ..വേഗം എഴുന്നേറ്റു ചെന്നു അടുക്കളയിലേക്ക്."ഞാനിന്നൊരു ഉഗ്രന്‍ മോരുകൂട്ടാന്‍ വയ്ക്കാം കേട്ടോ"പിന്നെയും വന്നു ശകാരം."മോരുകൂട്ടാന്‍ വയ്ക്കാനാണോടീ ഈ തക്കാളീം,വേണ്ടക്കായേം നുറുക്കണേ?കടന്നു പോ ഇവിടന്ന്".ശ്ശൊ!രക്ഷപ്പെട്ടു."ഇനി അടിച്ച് വാരാന്‍ വേറെ എടുത്തു പറയണോ ഉര്‍വ്വശിയോട്?"..ചൂലെടുത്ത് നടക്കുമ്പോള്‍ വായ്ക്കകതെന്തോ പൊട്ടി മുളച്ചപോലെ.കണ്ണാടിയില്‍ എത്തി വലിഞ്ഞു വാ പൊളിച്ചു നോക്കി.അയ്യടാ!! ഒരു സുന്ദരന്‍ പല്ലു മുളച്ചുവരുന്നു.എണ്ണി നോക്കി.കൃത്യം മുപ്പതിയോന്നാമത്തെ പല്ല്.ശ്ശെ!! വേണ്ടായിരുന്നു.വായ്ക്കകത്ത് തീരെ സ്ഥലമില്ല.അല്ലെങ്കിലും,സ്കൂളില്‍ ചിലരൊക്കെ എന്നെ കട്ടപ്പല്ലീന്നു വിളിക്കുന്നുണ്ട്.

രാത്രി ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നപ്പോ വായ്ക്കകത്തുനിന്നു ഒരു "കിരുകിരാ" ശബ്ദം.ശരിക്കും ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോള്‍ പല്ലുകള്‍ സംസാരിക്കുന്നു."ഊം...നോക്കിക്കോ,ഇനി നിങ്ങളെ കൊണ്ടു പറ്റാത്തത് ഞാന്‍ ചെയ്യും,ഞാനേയ് ഭാമേടെ ഭാഗ്യപ്പല്ലാ."ഒരു പല്ല് പറഞ്ഞു.അപ്പോള്‍,മറ്റൊന്ന് ഇടയില്‍ കയറി പറഞ്ഞു,"ലോകത്താര്‍ക്കും പല്ലില്ലാത്ത പോലെ.വെറുതെ പൊല്ലാപ്പിനു നില്‍ക്കണ്ട.പല്ലുകള്‍,പല്ലുകളുടെ ജോലി ചെയ്താ മതി.എന്ത് കിട്ടിയാലും ചവച്ചരക്കുക.വേറെ ഒന്നിലും ഇടപെടണ്ട."അപ്പോഴുണ്ട് മുന്‍വശത്തെ ഇത്തിരി കുഞ്ഞന്‍ പറയുന്നു,"നമ്മള്‍ പല്ലുകള്‍ക്കും,ചിലതൊക്കെ ചെയ്യാന്‍ പറ്റുംന്നു കാണിച്ചു കൊടുക്കണം കേട്ടോ."

പിന്നെയും,പിന്നെയും ചിലയ്ക്കലുകള്‍ തന്നെ.പക്ഷെ,അവറ്റകളുടെ സംസാരവിഷയങ്ങള്‍ അനവധി...തൂവല്‍ പോലെ നനുത്ത പ്രണയവും,ഹ്യൂമനിസത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകളും,സ്ത്രീ മനസ്സുകളുടെ ചപല മോഹങ്ങളും മോഹഭംഗങ്ങളും,പ്രത്യയശാസ്ത്ര വീക്ഷണങ്ങളും,ഉത്തരാധുനിക കവിതകളും,സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥ വൃന്ദങ്ങളിലെ അഴിമതിയും എല്ലാം ചര്‍ച്ചാവിഷയങ്ങള്‍ ആയിത്തീര്‍ന്നു.ഞാനോര്‍ത്തു,ഒരു കൌമാരക്കാരിയുടെ മനസ്സിന്‍റെ അഗാധതലത്തില്‍ ഒന്നു സ്പര്‍ശിക്കുകപോലും ചെയ്യാത്ത കാര്യങ്ങള്‍!!ഈ പല്ലുകള്‍ സംസാരിക്കുന്നതേയ്...എന്‍റെ ദൈവമേ..എന്‍റെ വായിലെ പല്ലുകള്‍ സര്‍വവിജ്ഞാനകോശങ്ങളാണോ? എന്തൊരു ശല്യം ?ഈ കിരുകിരാ ശബ്ദം ശല്യമായിരിക്കുന്നു.ഞാനൊരു മുട്ടന്‍ ചീത്ത വിളിച്ചു."ഒന്നു നിര്‍ത്ത്വോ?"ഞാന്‍ പല്ല് കടിച്ചു.വേദനെയെടുക്കട്ടെ അവറ്റക്ക്‌..

"ഭാമേ,ഉറക്കത്തില് പല്ല് കടിക്കണ സ്വഭാവം ഇനീം നിന്നില്ലേ?അനങ്ങാണ്ടെ കെടക്കണ്ണ്ടോ നീയ്?നാളെ കൊറച്ചു മരുന്നുകൂടി തരാം.ഞാന്‍ തന്നത് മുഴുവന്‍ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞോ?"ഗൌരിയേടത്തി വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.അല്ലെങ്കിലും,ഇവള് ഈ വീട്ടില്‍ തിരിച്ചു വന്നേപ്പിന്നെ ഒരു സ്വൈര്യവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല,മനുഷ്യന്.പ്രസവിക്കാന്‍ ഏഴാം മാസം തന്നെ പെണ്ണിന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുവരുന്ന ഈ ഏര്‍പ്പാട് ആരാ ഉണ്ടാക്കീത്‌ ആവോ?പ്രസവിക്കാന്‍ വന്നവര് ആര്ക്കും ശല്യണ്ടാക്കാണ്ടേ പ്രസവം കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചുപോണം.അല്ലാണ്ടെ ഡോക്ടര്‍ ആണെന്ന്വച്ചു ഇതൊരു ഹോസ്പിറ്റല്‍ ആക്കാന്‍ നോക്കണ്ട.ഇതെന്‍റെ മുറിയാ.ഇവിടെ ആരോട് ചോദിച്ചിട്ടാ ഈ മുറി നീ കന്‍സല്‍ടിംഗ് റൂംആക്കിയത്? കാശിനോടുള്ള ആര്‍ത്തി മാറീല്ലാലെ?നീ എന്നെ ഭരിക്കാന്‍ വരണ്ട.ഞാന്‍ എനിക്കിഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യും.നീയാരാടീ ചോദിക്കാന്‍?എണീറ്റ്‌ ഇതൊക്കെ അവളുടെ മുഖത്ത്നോക്കി ചോദിക്കണംന്നുണ്ടായിരുന്നു.പിന്നെ,ധൈര്യമില്ലാതതുകൊണ്ട് വേണ്ടെന്നു വച്ചു.പല്ലുകളുടെ സംസാരം നിലച്ചിരിക്കുന്നു.എങ്ങനെയോ ഉറങ്ങിപ്പോയ.

പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള ദിവസങ്ങള്‍ സംഭവബഹുലം തന്നെയായിരുന്നു.എന്തൊക്കെ മാറ്റങ്ങളാ സംഭവിച്ചത്?പല്ലുകളുടെ സംസാരം ആകെ ശല്യമായിരിക്കുന്നു.ശരിക്കും,ഞാന്‍ പേടിച്ചു പോകുന്നു,ചിലപ്പോഴൊക്കെ.ആരെങ്കിലും കേട്ടാല്‍ എന്താ വിചാരിക്ക്യാ?അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ തന്നെ ഒരുപരിഹാരം കണ്ടെത്തി.പല്ലുകള്‍ക്കെപ്പോഴും ജോലി കൊടുക്കുക.ജോലി ഇല്ലാതെ വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോഴല്ലേ ഈ സംസാരം.എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും തിന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും.പിന്നെ വേറൊരു വഴിയുണ്ട്.ഒന്നും പറ്റിയില്ലെങ്കില്‍ അതും ഞാന്‍ പരീക്ഷിക്കും.മുത്തശ്ശീടെ കൈയീന്ന് കുറച്ചു മുറുക്കാന്‍ അടിച്ചുമാറ്റി മുറുക്കുക തന്നെ.

ഗത്യന്തരമില്ലാതെ മുത്തശ്ശീടെ അടുത്തെത്തി.കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.പല്ലുകള്‍ സംസാരിക്കുന്നതോന്നും പറഞ്ഞില്ല.വട്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞാലോ..പുതിയ പല്ലുവന്നത് മാത്രം പറഞ്ഞു.മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു,"ചിങ്ങത്തിലെ ആയില്യം ഞാറ്റുവേല ആരംഭത്തിലാ ഭാമ ജനിച്ചതേയ്.ഒരു പ്രായമെത്തിയാ മാണിക്യം കിട്ടുംന്നാ വേലുക്കണിയാര് അന്ന് ഗണിച്ചു പറഞ്ഞത്.ഇതിപ്പോ,മുപ്പതിയോന്നാമത്തെ പല്ലല്ലേ?ഭാഗ്യപ്പല്ലാ കുട്ട്യേ.എനിക്കും ഇങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നൂട്ടോ,കല്യാണം കഴിഞ്ഞു കൊല്ലം കൊറേ കഴിഞ്ഞിട്ടും കുട്ട്യോളില്ലാണ്ടിരുന്ന ഞാന്‍ മുപ്പതോന്നാമത്തെ പല്ലു മുളച്ചേപ്പിന്ന്യാ നിന്‍റെ അച്ഛമ്മേനെ പെറ്റത്.പിന്നങ്ങോട്ട് കുട്ടീടെ മുത്തശ്ശന് വെച്ചടി,വെച്ചടി കേറ്റായിരുന്നൂട്ടോ.ങാ...പിന്നെ,നിന്‍റെ അച്ഛമ്മ നിന്‍റെ അച്ഛനെ പെറ്റതും അവള്‍ടെ മുപ്പതോന്നാമത്തെ പല്ലിന്‍റെ വരവിന് ശേഷാ".

ഭാഗ്യപ്പല്ലിന്റെ കാര്യം വീട്ടില്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അമ്മ തള്ളിയില്ലെന്നെയുള്ളൂ.അച്ഛനോട് തട്ടിക്കയറുന്നത്‌ കേട്ടു."ദേ,നിങ്ങള്‍ടെ അമ്മമ്മക്കെന്തിന്റെ സൂക്കേടാ?കുട്ട്യോള്‍ക്ക് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കനതെയ്.സെഞ്ചുറി തികഞ്ഞിട്ടും ഓര്‍മ്മയ്ക്കൊരു കുറവൂല്യ. എന്നോട് വന്നു പറഞ്ഞു,"ഒന്നും പഠിക്കണ്ട.വായും പൊളിച്ചിരുന്നു പരീക്ഷയെഴുതിയാല്‍ മതി.നല്ല മാര്‍ക്ക് കിട്ടും,പിന്നെ എം.ബി.ബി.എസ്സിന് ചേര്വെ വേണ്ടൂ.പിന്നേയ്,പല്ലിനോട് ഇത്തിരി കാശും,സ്വര്‍ണോം തരാന്‍ പറയണം ട്ടോ.ഞങ്ങള്ക്ക് പിന്നെ വി.ആര്‍.എസ്.എടുക്കാലോ?അമ്മ മിടുക്കിയാ.കളിയാക്കിയതാനെന്കിലും മനസ്സിനെ നോവിക്കാതെ.പക്ഷെ,ഓരോന്നായി ആലോചിച്ചാല്‍ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞത് അക്ഷരം പ്രതി ശരിയാ.

ഈ പല്ല് മുളച്ചതില്‍ പിന്നെ ഒരുപാടു അത്ഭുതങ്ങള്‍ തീര്ച്ചയായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ തിരുവനന്തപുരത്തെ കൃഷ്ണമാമേം,അച്ച്വോളും വന്നപ്പോ ഒരു കാര്യോല്യാതെ എനിക്ക് ആ പാലയ്ക്കാമാല തര്വോ?പിന്നെ,അത്ര നന്നായിട്ടൊന്നും പാടാനറിയാത്ത എനിക്ക് കൈരളീലെ "സിംഗ് & വിന്‍"പ്രോഗ്രാമില്‍ പങ്കെടുത്തു രണ്ടായിരത്തിഅഞ്ഞൂറ് രൂപ കിട്ടീല്ലേ?അതുപോലെ പ്ലസ്ടു ഫെസ്റിവലില്‍ ചെറുകഥാ മല്‍സരത്തില്‍ ഒന്നാം സമ്മാനം കിട്ടീതോ?മറ്റു പലതും ഉണ്ടായീല്ലേ?മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞത് വെളുംബിയുടെ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായിട്ടാ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച പശുക്കുട്ടീനെ പെറ്റതെന്നാ . ഇക്കാലമത്രയും മൂരിക്കുട്ടികളെ മാത്രേ അത് പെറ്റിട്ടുള്ളൂത്രേ.അപ്പൊ,എന്റെ ഭാഗ്യപ്പല്ല് എനിക്ക് മാത്രല്ല, എനിക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവര്‍ക്കും ഭാഗ്യം തരും.തറവാട്ടിലെ സൌദാമിനി ചെറിയമ്മ എന്തായാലും സന്തോഷത്തിലാ.കുട്ടേട്ടന് ജോലി കിട്ടിയല്ലോ.പിന്നെ,പ്രേമചന്ദ്രന്‍ സര്‍ വി.ആര്‍.എസ്.എടുത്തത്‌കൊണ്ടാണെങ്കിലും,പ്രതീക്ഷിചിരിക്കാത്ത അവസരത്തിലല്ലേ അച്ഛന് എക്സിക്യൂട്ടീവ് എഞ്ചിനീയര്‍ ആയി പ്രമോഷന്‍ കിട്ടിയത്?അല്ലെങ്കില്‍ അസിസ്റ്റന്റ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് എഞ്ചിനീയര്‍ ആയി റിട്ടയര്‍ ചെയ്യേണ്ടതല്ലേ?ഇതൊക്കെ ശരിക്കും പല്ല് തന്ന ഭാഗ്യം തന്നെയാ.ഇനീം പല്ലിനെക്കൊണ്ട് കുറച്ചു കാര്യങ്ങള്‍ കൂടിയുണ്ട്.ഊം..സമയമാവട്ടെ,ശരിയാക്കാം,പല്ലിനോട് പറയണം.പക്ഷെ,പല്ലുകള്‍ ഇപ്പൊ സംസാരിക്കുന്നെയില്ല.ദേഷ്യപ്പെട്ടത്‌ കാരണം പിണക്കമാണോ..അതോ,പല്ല് കടിച്ചതോണ്ട് വേദനിച്ചിട്ടാണാവോ?വേണ്ടായിരുന്നു...

"മുലപ്പാലുണ്ടാവാന്‍ മുരിന്നയിലത്തോരന്‍ നല്ലതാ.കുട്ടീ,ആ ടെറസ്സിലുകേറി കുറച്ചു മുരിങ്ങയില പൊട്ടിച്ചു കൊണ്ടു വര്വോ ഭാമേ?" അമ്മ ചോദിച്ചു."എടാ,കുഞ്ഞു വാവേ,നിന്നെ പ്രസവിക്കാനെന്നും പറഞ്ഞു നിന്‍റെ അമ്മ ഇവിടെ വന്നതുമുതല്‍ തുടങ്ങീതാ എന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാന്‍.ഞാനിപ്പോ മുരിങ്ങയില കൊണ്ടുവരാത്തത് കൊണ്ടു നിനക്കുകുടിക്കാന്‍ പാലില്ലാണ്ടിരിക്കണ്ട.ചിറ്റ ഇപ്പൊ വരാം.ഉറങ്ങരുത്‌ ട്ടോ."ഞാന്‍ പറഞ്ഞു."മഴക്കാലമല്ലേ,വഴുക്കലുണ്ടാവും,സൂക്ഷിച്ചു കേറണം ട്ടോ".അമ്മ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.ടെറസ്സിലു കാല് വച്ചതേയുള്ളൂ..സ് സ് സ് സ് സ് സ് സ് ...... കാല് വഴുതി.ചന്തി കുത്തി,പുറം തല്ലി വീണു."അമ്മേ....."!!

"കാലിലെ ഓടിവോക്കെ ആറാഴ്ച കഴിഞ്ഞാ ഭേദാവും കുട്ട്യേ..മുത്തശ്ശി കാടാംബുഴേല് മുട്ടെറക്കാന്‍ തേങ്ങകൊടുത്തു വിട്ടിട്ടുണ്ട്ട്ടോ.പിന്നെ ധന്വന്തരി ക്ഷേത്രത്തില് വഴിപാടും.അസുഖങ്ങളൊക്കെ ധന്വന്തരിമൂര്‍ത്തി തഴുകി ഭേദാക്കുംന്നാ പറയ്വാ.പിന്നെ എന്താ ഈ വീഴ്ചാന്നാ വിചാരം?ന്‍റെ കുട്ടീടെ ഭാഗ്യപ്പല്ലിന്റെ ഭാഗ്യം തീര്‍ന്നു.കാരണംന്താന്നറിയ്വോ?ഭാമയ്ക്ക് മുപ്പത്തിരണ്ടാമത്തെ പല്ല് മുളച്ചു തുടങ്ങി.അപ്പൊ പിന്നെ മുപ്പതോന്നാമത്തെ പല്ലിന്‍റെ ശക്തി ക്ഷയിക്കും.ഇനി,അധ്വാനിക്കാതെ,ഭാഗ്യം കൊണ്ട്‌ കാര്യങ്ങള് നടക്കില്ല. എന്ന് വച്ചു മുപ്പതിരണ്ടാമന്‍ ദോഷം ചെയ്യൂല്യ." മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു.

ഞാന്‍ നാവുകൊണ്ട് വായില്‍ തടവി നോക്കി.ശരിയാ,മുപ്പത്തിരണ്ടാമത്തെ പല്ല് മുളച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.ഈശ്വരാ, എന്‍റെ ഭാഗ്യം പോയോ?അപ്പൊ എന്‍റെ മറ്റേ കാര്യം... !!!

പ്രതീക്ഷ

പറഞ്ഞു പഴകിയ ഒരു കാര്യം..."പഴയ വീഞ്ഞ് പുതിയ കുപ്പിയില്‍" എന്ന് വേണമെന്കില്‍ പറയാം..
****** ****** ****** ****** ******* ******* ******* ******* ******* ******

പ്രതീക്ഷയോടെ കലണ്ടറിലെ ദിവസങ്ങള്‍ വീണ്ടും അവള്‍ എണ്ണിക്കൂട്ടി.പതിനെട്ട്,പത്തൊമ്പത്,ഇരുപത്....വീണ്ടും മാസത്തിലെ ആ ദിനങ്ങള്‍ വരുന്നു.നാട്ടില്‍ നിന്നു അമ്മമാര്‍ വിളിക്കുമ്പോള്‍ എന്ത് പറയും?ദൈവമേ,ഇത്തവണയെങ്കിലും കൈവിടല്ലേ..എത്ര നാളായി ഇങ്ങനെ ഈ പ്രതീക്ഷയുടെ മുള്‍മുനയില്‍ നിന്നു കലണ്ടറിലെ പേജുകള്‍ എണ്ണി തുടങ്ങിയിട്ട്?ഇതു കൃത്യം എട്ടാമത്തെ വര്‍ഷം.എട്ടുവര്‍ഷമായി,താന്‍ വായുവില്‍ വിരല്‍ കൊണ്ടു എഴുതിയും,മായ്ച്ചും,അതെ വിരലുകള്‍ നിവര്‍ത്തിയും,മടക്കിയും ഓരോ മാസത്തെയും ആ ദിനങ്ങളെ പ്രതീക്ഷയോടെ എണ്ണുന്നത്. പ്രായമാണെങ്കില്‍ കൂടി വരുന്നു...കാലികമായ മാറ്റങ്ങളെ എന്നും അംഗീകരിച്ചേ തീരൂ..എങ്കിലും...

"മടുത്തോ തനിക്ക്?" അയാള്‍ ചോദിച്ചു."ഇല്ല, എങ്കിലും....." ആ 'എങ്കിലും' പിന്നീടുള്ള അവരുടെ സംഭാഷണത്തെ എവിടെയോ മുറിച്ചു.മനസ്സിന്‍റെ ഇടുങ്ങിയ അകത്തളങ്ങളില്‍, അവയുടെ മൂലകളില്‍ മാറാല പിടിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നത് സത്യം തന്നെ.തിങ്കളാഴ്ച വീണ്ടും ഡോക്ടറെ കാണണം.എന്നും ഒരേ വാചകങ്ങള്‍ തന്നെ.."പ്രതീക്ഷ കൈവിടണ്ട.രണ്ടാള്‍ക്കും ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല.നമ്മള് മാത്രം വിചാരിച്ചാല്‍ പോരല്ലോ,ദൈവം എല്ലാം നിശ്ചയിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ടാകും." ചിരിക്കാനുള്ള വിമുഖത,ഡോക്ടറുടെ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു എന്നും...

പതിവുപോലെ അയാളുടെ അമ്മ വിളിച്ചു."പാരമ്പര്യമായി,ഈ തറവാട്ടില്‍ ആര്ക്കും കുട്ടികളില്ലാതില്ല.അതിപ്പോ,എന്റെ തറവാട്ടിലും,അവന്‍റെ അച്ഛന്റെ തറവാട്ടിലും പ്രസവിക്കാത്ത പെണ്ണുങ്ങള്‍ ഇല്ല.എന്താപ്പോ ചെയ്യ്വാ?ഡോക്ടറെ കണ്ടോ നീയ്?എന്താ പറഞ്ഞെ?" എന്നത്തേയും പോലെ,അവളെ അവര് സംസാരിക്കാന്‍ അനുവദിക്കാതെ,ഉള്ളിലുള്ള പരിഭവം മുഴുവന്‍ എണ്ണിതീര്ത്തു ഫോണ്‍ വെച്ചു.

ഇനി അടുത്ത ഊഴം തന്‍റെ അമ്മയ്ക്കാണ്."പിന്നെ,ഇന്നലെ ഭഗവതീടെ അമ്പലത്തില് തൊട്ടിലു കെട്ടി.മുപ്പെട്ടു വെള്ളീടന്നു വീണ്ടും ഉരുളി കമഴ്ത്തി.അവന് ഇനി എന്നാ ലീവ്?ഇനി വരുമ്പോ,ഗുരുവായൂര് ശയനപ്രദക്ഷിണം ചെയ്യിക്കാംന്നു നേര്ന്നുണ്ട്.ശിവന്‍റെ അമ്പലത്തിലെ നെയ്യ് ദിവസോം കഴിക്കണില്ലേ?മുടങ്ങാന്ടെ 'സന്താനഗോപാലം' ജപിച്ചോളൂ...നീയ് വിഷമിക്യൊന്നും വേണ്ട.കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ,പത്തും,ഇരുപതും കൊല്ലം കഴിഞ്ഞട്ട് കുട്ടികളുണ്ടായിരിക്കുന്നൂന്ന് എത്രടത്ത് വായിച്ചിരിക്കുണൂ”

ജോമോനും ഡെയിസിയും ഡിന്നറിനു വന്നപ്പോള്‍ പറഞ്ഞ ആ വാചകം അവളുടെ മനസ്സിനുള്ളില്‍ മാറ്റൊലി കൊള്ളിച്ചു. ലോ വെയിസ്റ്റ് ജീന്‍സും,ശരീരത്തിലെ അവയവ മുഴുപ്പ് കാണിക്കുന്ന ടോപ്പും ഇട്ടു വന്ന അവള്‍ തികച്ചും സന്തോഷവതിയായിരുന്നു.പക്ഷെ,അതിനിടയില്‍ ഡെയിസിക്കും ,തന്നെപോലെ ചില കുറവുകള്‍ ഉണ്ടെന്നു കണ്ടുപിടിച്ചത് വെറും മണ്ടത്തരം.ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ അവള്‍ ഡെയിസിയോട് പറഞ്ഞു,"ഒരുകണക്കിന് നമ്മള്‍ തുല്യ ദു:ഖിതരാ അല്ലെ?സാരല്യ,ദൈവം എപ്പോഴും അത്ഭുതങ്ങള്‍ കാണിക്കുന്ന ആളല്ലേ?"...ചക്രവാള സീമയിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ അവള്‍ കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു.ചിരി അമര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു അവള്‍ പറഞ്ഞു,"നീയിത്ര പൊട്ടിയായി പോയല്ലോ,ഞങ്ങള് പ്ലാനിങ്ങിലാ.ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിലെ ഒരു കുട്ടി!!! ഞങ്ങളതിനെ കുറിച്ചു ചിന്തിച്ചിട്ട് പോലും ഇല്ല,മെന്റലി ഒരു കുഞ്ഞിന്‍റെ പാരെന്റ്സ് ആവാന്‍ ഞങ്ങള് പ്രീപ്പേര്‍ ചെയ്തിട്ടില്ല." ഇത്ര ചെറുപ്പമോ?മുപ്പതു വയസ്സ് ഒരു ചെറുപ്പമാണോ?ഒരു അമ്മയാവാന്‍ മുപ്പതു വയസ്സ് പോരെ?തന്‍റെ കളിക്കൂട്ടുകാരിയും,അവളുടെ ഭര്‍ത്താവും ഇത്ര പച്ചപരിഷ്കാരികളായത് അറിഞ്ഞതേയില്ല. പരിഹാസമായോ,അതോ അഹങ്കാരമായോ ഏത് ഭാവത്തിലാണ് ആ ചിരി തന്‍റെ കാതുകളില്‍ അലച്ചതെന്നു അപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

അവളുടെ കവിള്‍ത്തടത്തില്‍ മൃദുവായി തലോടിക്കൊണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു,"സാരല്യ,നമ്മള്‍ എന്നും ഒരു ബിന്ദുവിനെ കേന്ദ്രമാക്കികൊണ്ട് മാത്രമാ ചിന്തിക്കുന്നതും,ജീവിക്കുന്നതും,ശ്വസിക്കുന്നത് പോലും..അതല്ലേ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതു?നമുക്കൊന്ന് നാട്ടില്‍ പോകാം,ഒന്നു ഫ്രെഷ് ആയി വരാം"..."ഇല്ല,ഞാനില്ല.നാട്ടുകാരുടെയും,വീട്ടുകാരുടെയും മുന്നില്‍ ഞാനൊരു വലിയ ചോദ്യ ചിഹ്നമായി നില്‍ക്കണ്ടേ?വയ്യ,എന്‍റെ ഉള്ളിലെ തീയണയ്ക്കാന്‍ ഒന്നിനും ആവില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു."അവള്‍ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു. "അതൊന്നും സാരല്യ. നമ്മളെന്തായാലും പോണൂ.ക്ലൈമറ്റ് ചേഞ്ച്‌ നല്ലതാണെന്ന് ഡോക്ടറും പറഞ്ഞതല്ലേ?" അയാള്‍ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

വിചാരിച്ചതുപോലെ തന്നെ ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങളും,കീറാമുട്ടികളായ പ്രസ്താവനകളും അവരുടെ തലയ്ക്കു മുകളില്‍ ചിറകടിച്ചു പറന്നു."നിരാശപ്പെടണ്ട.വായ്ക്കരീടാനെന്കിലും ഒന്നിനെ ദൈവം തരാണ്ടിരിക്കില്യ....തലമുറ അന്യം നിന്നു പോയാ എന്താ ചെയയ്വ?...സഹതാപത്തിന്റെ നിലയില്ലാ കയങ്ങളില്‍ നില്‍ക്കകള്ളിയില്ലാതെ അവര്‍ മുങ്ങി താണു. "എനിക്ക് കുട്ടികളുണ്ടാവാഞ്ഞിട്ടാണോ?ആണും,പെണ്ണും ഒക്കെ ആയി എനിക്കും തന്നില്ലേ ഏഴ് എണ്ണത്തിനെ?എന്നിട്ടിപ്പോ എന്താ കാര്യണ്ടായെ?മരുന്നിനു പോലും ഒരെണ്ണം ഇവിടുണ്ടോ?എല്ലാരും പോയീല്യെ,അവരോരടെ പാടും നോക്കീട്ട്?മക്കളുണ്ടായാ മാത്രം പോര,അവറ്റെ കൊണ്ടു നമ്മക്ക് ഉപകാരംണ്ടാവും കൂടീം വേണം.എന്‍റെ അവസ്ഥ നീ നോക്ക്.നീയെന്തിനാ വെറുതെ വിഷമിക്കണേ?ഞാന്‍ പറയാച്ചാ,കുട്ട്യോളില്യാതേന് നീയിങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടാന്‍ ഒന്നൂല്യ.നിനക്കു അവനും,അവന് നീയും ഇല്യേ?"..ചെറിയമ്മ നീട്ടിപരത്തി പറഞ്ഞതു ശരിയാണെന്ന് തോന്നി."അതെ,അങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചു നമുക്കു ആശ്വസിക്കാം.പൊതുവായ നിരീക്ഷണത്തിലൂടെ കിട്ടിയ അറിവോടെ അയാള്‍ അവളോടെ പറഞ്ഞു.

അവളതോന്നും കേള്‍ക്കുന്നെയില്ലായിരുന്നു.എന്നും,എപ്പോഴും ബന്ധങ്ങളുടെ തീവ്രത രുചിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നത് കൊണ്ടുതന്നെ ആ മാനസിക സംഘര്ഷാവസ്ഥയിലും അവള്‍ തന്‍റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു സ്നേഹ മര്‍മ്മരം കാത്തിരുന്നു.അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായ ആ കലണ്ടറില്‍ കൂട്ടിയും,കിഴിച്ചും,എണ്ണിയും അക്കങ്ങള്‍ തിട്ടപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു, സ്വപ്നങ്ങുടെ ഗര്‍ഭഭാരത്തിനു താങ്ങാവുന്നതിനേക്കാള്‍ കനം കൂടുതലാണെന്ന് അവള്ക്കറിയാമായിരുന്നിട്ടും...... "സര്‍പ്പദോഷം ഉണ്ടെന്നാ ജ്യോല്‍സ്യര് പറഞ്ഞതു.അയാള് പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരു കളം നടത്താം.ഇനി അതിന്‍റെ ഒരു കുറവ് വേണ്ട.ലീവ് ഒരാഴ്ച കൂടി നീട്ടിയിട്ടുണ്ട്." തലമുറയുടെ പുതു നാമ്പിനായി ,മരണശേഷം ആരും കൊതിക്കുന്ന ഒരു ഉരുള ബലി ചോറിനായി.....എന്ത് വിട്ടു വീഴ്ചയ്ക്കും അയാളും തയ്യാറായി.

പരസ്യമാണ് ....എന്നാലും ഇതൊന്നുhttp://chokklitales.blogspot.com/ നോക്കണേ പ്ലീസ്....

ഒരു തൊഴിലന്വേഷണം

ഇനി ഇയാള്‍ക്ക് ജോലിക്ക് പോവാലോ?മോള് സ്കൂളില്‍ പോയി തുടങ്ങിയില്ലേ?വിജയന്‍ അങ്കിള്‍ന്‍റെ ആ ചോദ്യത്തില്‍ പിടിച്ചു ഞാനങ്ങ് കയറി.ഭര്‍ത്താവിനോട് പറഞ്ഞു," എനിക്കും ജോലിക്ക് പോണംന്നേ..വീട്ടിലിരുന്നു മടുത്തു.ഇനി,നാട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തി,എന്‍റെ പഴയ ജോലിയില്‍ എന്ന് ജോയിന്‍ ചെയ്യാനാ?" മൂപ്പര് പറഞ്ഞു,"നിനക്കു പിന്നെ വേഗം ജോലി കിട്ടും,ഡിമാന്ടസ് അത്ര കുറച്ചല്ലേ ഉള്ളൂ..ഉച്ചവരെയേ വര്‍കിംഗ് അവേര്സ് പാടുള്ളൂ,വെള്ളി,ശനി അവധി വേണം,ജോലിയില്ലേലും ശമ്പളം വേണം,അമ്മയെ കാണാന്‍ തോന്നുമ്പോ നാട്ടില്‍ പോണം,പറ്റുന്ന ദിവസമൊക്കെ ലീവ് എടുക്കണം,ബി.എഡ്. കഴിഞ്ഞ നിനക്കു ടീച്ചിംഗ് നോട്സ്‌ എഴുതാന്‍ പറ്റില്ല.അതുകൊണ്ട് ജോലി സ്കൂളില്‍ വേണ്ട.ഇത്രയൊക്കെയല്ലേ ഉള്ളൂ.."

"ഊം..ഊം..ഊം.. കളിയാക്കിയതാണ് അല്ലെ?വേണ്ട കേട്ടോ,പറ്റുമെങ്കില്‍ എനിക്ക് ഒരു ജോലി ശരിയാക്കി തരൂ. ഡിമാനട്സില്‍ ചില്ലറ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്.വര്‍കിംഗ് അവേര്സ് ഞാന്‍ നാലുമണി വരെ നീട്ടിയിട്ടുണ്ട്.മതിയോ?ഇവിടെ,ബന്ദും,ഹര്‍ത്താലും,കല്യാണവും,ചോരൂണും ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ..അപ്പൊ,ഇടക്കൊക്കെ ലീവ് എടുത്തെന്ന് വരും.” ഞാന്‍ തിരിച്ചടിച്ചു.കണവന്‍ എന്നത്തേയും പോലെ രാഷ്ട്രീയക്കാരെ വെട്ടിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ള പലതരം വാഗ്ദാനങ്ങളും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.ഉറപ്പ്.ഒരുമാസത്തിനുള്ളില്‍ നിനക്കു ജോയിന്‍ ചെയ്യാം.എല്ലാം ശരിയാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നെ.മാസങ്ങള്‍ പിന്നിട്ടതല്ലാതെ,ജോലി പോയിട്ട് ഒരു കുന്തോം കിട്ടിയില്ല.


അങ്ങനെയിരിക്കെ,"ഹോണ്ടയില്‍ കൊടുത്ത ബയോഡാറ്റാ അവര്‍ ആക്സെപ്റ്റ് ചെയ്തു.ഈ നമ്പരില്‍ ഒന്നു വിളിക്കണം"...വിജയന്‍ അങ്കിള്‍ തന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോള്‍,.പറഞ്ഞ നമ്പരില്‍ വിളിക്കുന്നു,ഇന്റര്‍വ്യൂ ഡേറ്റ് ഫിക്സ് ചെയ്യുന്നു. ഭര്‍ത്താവിനെ വിളിക്കുന്നു.സന്തോഷം പങ്കു വയ്ക്കുന്നു.ഉറങ്ങിക്കിടന്ന മോളെ വിളിച്ചു എണീപ്പിച്ചു സംഗതി പറയുന്നു. കണ്ണ് മിഴിച്ചു അവള്‍ ചോദിച്ചു,"ശരിക്കും ജോലി കിട്ടിയോ?".."ശ്ശ്ശെ..ഇവളെന്താ ഇങ്ങനെ?ബി,ഒപ്ടിമിസ്റിക്..അമ്മയ്ക്ക് ജോലിയൊക്കെ കിട്ടും,നാളെ ഇന്റര്‍വ്യൂ നു പോണുണ്ട്." ഞാന്‍ വച്ചു കാച്ചി."അത്രേള്ളൂ,വാവച്ചു ഉറക്കം മതിയായില്ല." അവള് ചന്തിയും പൊക്കി,വീണ്ടും കമഴ്ന്നു കിടന്നു ഉറങ്ങി.


അയല്‍വാസിയായ ഗീത ചേച്ചി പറഞ്ഞു,"നന്നായി ഒരുങ്ങി പോകണം കേട്ടോ"..ഇതു കേട്ടപ്പോള്‍,ഭര്‍ത്താവ് ചോദിച്ചു,"എടീ, ചക്ക പോത്തെ....നീയെന്താ ഡാന്‍സ് കോംപടീഷന്‍ ആണോ പോണേ?"....അല്ലെങ്കിലും,സ്വന്തം ഭാര്യയെ ചക്ക പോത്തെന്നു വിളിക്കുന്ന ഒരേ ഒരു മനുഷ്യന്‍ ഇങ്ങേരായിരിക്കും.എന്‍റെ അച്ഛാച്ചന്‍ അച്ഛന്മ്മയെ "അതേയ്,പിന്നെ ഒരു കാര്യം"..ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നതെ കേട്ടിട്ടുള്ളൂ..,അച്ഛന്‍ അമ്മയെ,"കുട്ടീ" എന്നും...ഇങ്ങേരു ഇതൊക്കെ ഇനി എവിടെ ചെന്നു പഠിക്കാനാ?ഇതു കേട്ടതോടെ,പിറ്റേന്ന് ഇട്ടു പോകാന്‍ എടുത്തു വച്ചിരുന്ന ഡ്രസ്സ് തിരികെ അലമാരയില്‍ തന്നെ കുത്തികേറ്റി.. ഇന്റര്‍വ്യൂ നു പോകുന്ന വഴി മൂപ്പര് എന്നോട് ചോദിച്ചു,"നീ ഇന്റര്‍വ്യൂന് ചെന്നിട്ടു അവിടെ പോയി മുട്ടയിട്വോ?"..ഈശ്വരാ!! സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ കഴിവില്‍ ഇത്രേം വിശ്വാസം ഇല്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യന്‍ !!! ഇങ്ങേരെയാണല്ലോ,ഞാന്‍ കല്യാണം കഴിച്ചത്? എനിക്കിതു തന്നെ വേണം. "പിന്നെ,ചിലപ്പോ മുട്ടയിട്ടെന്നു വരും.ഇട്ടാല്‍ ഞാന്‍ അത് തരാം.പുഴുങ്ങി തിന്നേക്കണം കേട്ടോ." പറ്റുന്ന ഭാഷയില്‍ ഞാന്‍ തിരിച്ചടിച്ചു."പേടിക്കാതെ എല്ലാത്തിനും ആന്‍സര്‍ ചെയ്‌താല്‍ മതി"...എന്നോടൊന്നു സോപ്പിട്ടു.



ഓഫീസ് തപ്പിപിടിച്ച് കൃത്യ സമയത്തു തന്നെ എത്തി.മൂന്നു പേര്‍ എന്നോടായി തലങ്ങും,വിലങ്ങും ചോദ്യ ശരങ്ങള്‍!ഇടയ്ക്കിടക്ക് അവര്‍ തന്നെ പറയുന്നു,"പ്ലീസ് ഡോണ്‍ട് കന്‍സിഡേര്‍ ദിസ് ആസ് ആന്‍ ഇന്റര്‍വ്യൂ.ദിസ് ഇസ് ഒണ്‍ലി എ പേര്‍സണല്‍ ടോക്"..ഊം.ഇതു പേര്‍സണല്‍ ടോക് ആണെന്കില്‍,ഇവര് ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഇന്റര്‍വ്യൂ എന്താ?ബയോഡാറ്റയിലെ എം.എ.ഹിസ്റ്ററി കണ്ടിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു,മുഗള്‍ ഹിസ്റ്ററിയെ പറ്റി ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു.അക്കൌണ്ട് സെക്ഷനിലെ പോസ്റ്റിനു മുഗള്‍ ഹിസ്റ്ററിയും ആയിട്ട് എന്ത് ബന്ധം?ഞാനും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല.ഭര്‍ത്താവ് പറഞ്ഞതു അക്ഷരം പ്രതി അനുസരിച്ചു.എല്ലാത്തിനും ഉത്തരം വച്ചു കാച്ചി.എന്‍റെ ഉത്തരം കേട്ടിട്ട് ഞാനൊരു "മിസ്സിസ്.സര്‍ദാര്‍ജി " ആണ് എന്ന് തോന്നിയോ,എന്തോ?


വിവരം അവര്‍ രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ അറിയിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു.ഇതു കേട്ടപ്പോള്‍ തന്നെ ഭര്‍ത്താവ് പറഞ്ഞു,സെലക്റ്റ് ചെയ്യാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുന്ടെന്കില്‍ അവര് ഇപ്പോള്‍ തന്നെ പറയും.".."അതെയോ?ശോ! ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു,സാരമില്ല,ദോഹയിലെ എന്‍റെ ആദ്യത്തെ ഇന്റര്‍വ്യൂ എന്ന് ഓര്‍മകളില്‍ സൂക്ഷിച്ചു വക്കാം" ഞാന്‍ മൊഴിഞ്ഞു.ദിവസം മൂന്നു-നാല് കഴിഞ്ഞു .ഹോണ്ടയില്‍ നിന്നു ഒരു വിവരവും ഇല്ല.പ്രതീക്ഷ കൈ വിട്ടപ്പോഴാണ് അവര്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതു, നാളെ വന്നു ജോയിന്‍ ചെയ്യൂ എന്ന്.സന്തോഷം കൊണ്ടു ഞാന്‍ പറന്നു,പറന്നു ആകാശത്ത് എത്തി.അവിടെ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഓര്‍ത്തത്‌,ആരെയും വിളിച്ചു പറഞ്ഞില്ലെന്നു.പറന്നു തന്നെ താഴെ ലാന്‍ഡ് ചെയ്തു. ഭര്‍ത്താവിനെ വിളിച്ചു പറയുന്നു,ഓര്‍കുടില്‍ കയറി സ്ക്രാപ്പ് ഇടുന്നു - നാളെ തൊട്ടു ജോലിക്ക് പോകുന്നു,ഇനി പണ്ടത്തെ പോലെ സ്ക്രാപ്പ് ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട എന്ന്.അഹങ്കാരം ഇത്തിരി കടന്നു പോയി.മൂഷികസ്ത്രീ പിന്നേം മൂഷികസ്ത്രീ ആകാന്‍ പോവുകയാണ് എന്ന് എനിക്കപ്പോള്‍ അറിയില്ലായിരുന്നു.ഞാന്‍ ശമ്പളമായി വാഗ്ദാനം ചെയ്ത റിയാലിനെ പതിനൊന്നു കൊണ്ടു ഗുണിച്ച്‌,ഇന്ത്യന്‍ രൂപയാക്കി നോക്കി,ഞാന്‍ തന്നെ എന്നില്‍ വലിയ മതിപ്പുളവാക്കി.

രാവിലെ ഏഴ് തൊട്ടു മൂന്നു മണിവരെയാണ് ഓഫീസ് ടൈം.ഓഫീസ് അങ്ങ് ഇന്ഡസ്ട്രിയല് ഏരിയയില്‍.ഇവിടെ നിന്നു കൃത്യം ഇരുപതു കിലോമീറ്റര്‍.ട്രാന്‍സ്പോര്‍ടെഷന്‍ ഉണ്ട്.ആദ്യത്തെ ദിവസമായത്‌ കൊണ്ടു ഹസ് കൊണ്ടു വിട്ടു.തിരിച്ചു അവരുടെ വണ്ടിയില്‍ വരാമല്ലോ..മൂന്നു മണി വരെ എങ്ങനെ അവിടെ ഇരുന്നു എന്നറിയില്ല.തേനീച്ച കൂട്ടില്‍ കയറിയ പോലെ.ആകെ ഒരു മൂളല്‍.ആര്ക്കും,ഒന്നിനും സമയം ഇല്ല.ഈ ലോകം അവരവരുടെ തലയിലാണെന്ന് ഓരോരുത്തര്‍ക്കും ഭാവം ഉള്ള പോലെ.നാളെ തൊട്ടു ഞാനും അങ്ങനെയാകും.നോ,സ്കോപ് ഫോര്‍ "പഞ്ചാര & പരദൂഷണം".നാട്ടിലെ സമാധാനം നിറഞ്ഞ സ്കൂളും,സ്റ്റാഫ് റൂമും ഓര്ത്തു പോയി.

മൂന്നു മണി കഴിഞ്ഞു ,ഡ്രൈവര്‍ വന്നു വിളിച്ചു.പോകാം.കാറ് പ്രതീക്ഷിച്ചു ചെന്നു.പക്ഷെ,കണ്ടത് ഒരു "മുട്ടന്‍ ബസ്സ്"!!! ശോ!! അയല്‍വാസി ചേച്ചി വരുന്നതു കാറിലാണല്ലോ???ഹൊ! ബസ്സെങ്കില്‍ ബസ്സ്...ഒന്നു വീട്ടിലെത്തിയാല്‍ മതി.അയ്യോടാ, ഇതില് ഇത്രമാത്രം ആളുണ്ടായിരുന്നോ?ഹസ്ബന്ടിനെ വിളിച്ചു ഡ്രൈവര്‍ക്ക് കൊടുത്തു.റൂട്ട് അറിയണമല്ലോ.മൂപ്പര് പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെയാണ് യാത്ര എങ്കില്‍ മൂന്നര കഴിയുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വീട് എത്തേണ്ടതാണ്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ,എന്‍റെ സ്നേഹമയനായ ഹസ് ഇടക്കിടെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു,എത്താരായില്ലേ?ഇതെന്താ എത്താത്തെ?ദോഹ മാത്രമല്ല,ഖത്തര്‍ മുഴുവന്‍ കറങ്ങി കൊണ്ടാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബസില്‍ ഭാര്യ യാത്ര ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് മൂപ്പര്‍ക്ക് അറിയില്ലല്ലോ..!! അങ്ങനെ രണ്ടര കൊല്ലമായി കാണാതെ ഇരുന്ന സ്ഥലങ്ങള്‍ എല്ലാം ഒറ്റദിവസം കൊണ്ടു കണ്ടുതീര്‍ത്തു.എന്നെ സമ്മതിക്കണം...


വീട്ടിലെത്തിയത് അഞ്ചു.പത്തിന് !!! മാത്രമല്ല,പിറ്റേ ദിവസം,എന്നെ എടുക്കാന്‍ വരുന്ന സമയം കേട്ട് ഞാന്‍ വല്ലാതായി.രാവിലെ അഞ്ചു.നാല്പതിന്... ഇതിന്,നാട്ടില്‍ ഞാനൊക്കെ "രാവിലെ" എന്ന് പറയാറില്ല."പുലര്‍ച്ചെ" എന്നാണു പറഞ്ഞിരുന്നത്.ആലോചിച്ചു എന്‍റെ സകല നാഡീവ്യൂഹങ്ങളും ഒപ്പം തളര്‍ന്നു.ആറര കഴിയാതെ മോള് എണീക്കില്ല.എല്ലാ വിധ പരീക്ഷണങ്ങളും,മുന്‍‌പേ നടത്തി നോക്കിയിട്ടുള്ളതാണ്. അത്കൊണ്ടു തന്നെ റെഗുലര്‍ സ്കൂളില്‍ ചെര്‍ത്തിയിട്ടും ഇല്ല.വെറും പ്ലേസ്കൂളില്‍.അവള് ഉറങ്ങട്ടെ,കളിക്കട്ടെ,വരക്കട്ടെ,കൂടെ പഠിച്ചോട്ടെ എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ചാണ് പ്ലേസ്കൂളില്‍ വിട്ടത്.ഇപ്പോള്‍, അത് എനിക്ക് തന്നെ പാരയായി.എന്ത് ചെയ്യാം..


മോള്‍ എന്നെക്കാണാതെ എന്താക്കിയോ ആവോ?നേരെ ഓടിച്ചെന്നു പൂര്‍ണിമാ ദീതിയുടെ ഫ്ലാറ്റില്‍ ചെന്നു കോളിംഗ്ബെല്ലടിച്ചു.തൊട്ടടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെ പൂര്‍ണിമാ ദീതി ഡേകെയര്‍ നടത്തുന്നത് കൊണ്ടാണ്,ശരിക്കും ഞാന്‍ ജോലിക്ക് പോകാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചത്.ദീതി വാതില്‍ തുറന്നു.കോഴിവസന്ത വന്ന കോഴിയെ പോലെ,അവള്‍ടെ ഇരിപ്പ് കണ്ടു എന്‍റെ ചങ്കൊന്നു പെടച്ചു.ദൈവമേ,ഇതെന്തു പറ്റി?പൂര്‍ണിമ ദീതി,വിശദീകരിച്ചു,പാല് കുടിപ്പിക്കാന്‍ പഠിച്ചപണി പതിനെട്ടു നോക്കിയിട്ടും പറ്റിയില്ലെന്ന്.കുട്ടികളുടെ കൂടെ കളിക്കാനും കൂടിയില്ല,ഉറങ്ങിയില്ല...കാരണം എന്താണെന്നോ,ഞാന്‍ ജോലിക്ക് പോകുമ്പോ അവളെ കൂടെ കൂട്ടിയില്ല എന്ന്.പോരെ? ഇതിലും കൂടുതല്‍ എന്ത് വേണം?സാധാരണ ദിവസങ്ങളില്‍ എന്നും വൈകിയിട്ടു അവിടെ അവള്‍ കളിക്കാന്‍ പോകാരുള്ളതാണ്.ഓടിക്കളിക്കാനും,തലകുത്തിമറിയാനും,അവരുടെ വീട്ടില്‍ നിന്നു എന്തെങ്കിലും സാപ്പിടാനും ഹിന്ദിയൊന്നും അറിയേണ്ട കാര്യം ഇല്ലല്ലോ. എത്ര വിളിച്ചാലും തിരിച്ചു വരാറേ ഇല്ല.വിളക്ക് വക്കാനും,നാമം ചൊല്ലാനും വേണ്ടി,വിളിക്കാന്‍ ചെന്നാല്‍ കോഴിയെ കൊല്ലാന്‍ ഓടിച്ചിട്ട്‌ പിടിക്കുന്നത്‌ പോലെ,നല്ല "എഫര്‍ട്ട് " എടുക്കണം.അതിനെ തുടര്‍ന്ന് ഒരു പത്തു-ഇരുപതു മിനിട്ട് വായ്പൂട്ടാതെയുള്ള കാതടപ്പിക്കുന്ന "സരിഗമ"കേള്‍ക്കാം.ഇതാണ് പതിവു പരിപാടി.ആ പെണ്ണാണ് ഈ മൌനവ്രതം ആചരിച്ചു ഇരിക്കുന്നത്,എന്ത് സല്‍സ്വഭാവിയായ സന്താനം!!



ഭര്‍ത്താവ് ഓഫീസില്‍ നിന്നും വന്നു ഞങ്ങള്‍ ഒരു നീളന്‍മേശ സമ്മേളനം തന്നെ നടത്തി.മോള്‍ടെ കൊച്ചുവെളുപ്പാന്‍കാലത്തെ പള്ളിയുറക്കം എന്‍റെ ജോലിക്കൊരു പാരയായി.ഒരു ബദല്‍ ട്രാന്സ്പോര്ടെഷന് അന്വേഷിച്ചു.ശരിയായില്ല. എനിക്ക് ശമ്പളം വാങ്ങേണ്ടി വരില്ല,പകരം ടാക്സി ഡ്രൈവെരോട് നേരിട്ടു എന്‍റെ ശമ്പളം വാങ്ങികോളാന്‍ പറയേണ്ടി വരുന്ന ഒരു അവസ്ഥ. അത്രയ്ക്കും "കത്തി" ചാര്‍ജ് ..അവസാനം ഭര്‍ത്താവ് മൊഴിഞ്ഞു,"നിനക്കു ജോലിക്ക് പോകാനുള്ള സമയം ആയിട്ടില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു."


ഈ മനുഷ്യന്,അടുത്ത ജന്മം നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടിക്ക് മാത്രം പോകുന്ന ഒരു നഴ്സ്നെ ഭാര്യയായി കിട്ടണേന്നു മനസ്സുരുകി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു കൊണ്ടു,ഓഫീസിലെ തലമൂത്ത സാറമ്മാരെ വിളിച്ച്‌,ഞാന്‍ വരുന്നില്ലെന്ന് ഫോണ്‍ ചെയ്തു പറഞ്ഞു. പണ്ടാണെങ്കില്‍ ഒരു വിചാരിച്ച കാര്യം നടന്നില്ലെങ്കില്‍ വളരെ നല്ല രീതിയില്‍ മോങ്ങിയേനെ.ഇതിപ്പോ,ഈ പ്രായത്തില്‍ ആ നമ്പര് ചേരില്ലല്ലോ,അതുകൊണ്ട് നല്ല സ്റ്റൈലന്‍ മൊരിഞ്ഞ മസാലദോശ ഞാന്‍തന്നെ ഉണ്ടാക്കി,ഞാന്‍തന്നെ വെട്ടിവിഴുങ്ങി....കൂടെ ഓര്‍ത്തു,അന്യ നാട്ടില്‍ വന്നു കുട്ടികളെയും,ഭര്‍ത്താവിനെയും നോക്കി,വീട്ടു ജോലിയും കഴിഞ്ഞു ...പിന്നേ ഓഫീസില്‍ പോകുന്ന സ്ത്രീ രത്നങ്ങളെ സമ്മതിക്കണം....

അയ്യോ !!! ബൂലോകരേ ഓടിവരണേ....

എന്‍റെ ഒരു പോസ്റ്റ് സ്റ്റൈല്‍ ആയി ഒരുത്തന്‍ അടിച്ച് മാറ്റിയേ !!!! എല്ലാവരും ഒന്നു ഓടിവരണേ !!! അയ്യോ..എന്‍റെ ദൈവമേ!!! മാസം ഒന്നു ഇവിടെ നിന്നും മാറി നിന്നതെ ഉള്ളൂ..അതിനിടയില്‍ എന്‍റെ സമ്മതം കൂടാതെ എന്‍റെ പോസ്റ്റ്,ബ്ലോഗ് നെയിം അടക്കം അടിച്ച് മാറ്റി...പുനര്‍ പോസ്റ്റിങ്ങ്‌ നടത്തിയിരിക്കുന്നു ആ മഹാന്‍ !!!

യാരിദ്‌ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞതു കൊണ്ടു മാത്രം ഞാന്‍ ഇതു അറിഞ്ഞു.എനിക്കിതു തന്നെ വരണം...കാരണം, സ്കൂളില്‍ പോണ്ടാന്ന് വാശി പിടിച്ചു കരഞ്ഞ എന്റെ വാവയെ, അത് മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ നിര്‍ബന്ധിച്ചു സ്കൂള്‍ ബസില്‍ കയറ്റി വിട്ടിട്ടാണ് ഈ ബ്ലോഗ് കുത്തിപ്പിടിച്ചു ഇരുന്നു എഴുതിയത്.അവളുടെ ഒരു "കുഞ്ഞി പ്രാക്ക്" എനിക്ക് ഏറ്റു കാണും തീര്‍ച്ച.


നാട്ടില്‍ വച്ചു “മാതൃഭൂമിയില്‍ “ വായിച്ചു,ഇഞ്ചി പെണ്ണിനും,സജിക്കും മറ്റു പലര്ക്കും സംഭവിച്ചത്. പലരും എല്ലാം അടിച്ച് മാറ്റിയതും,അശ്ലീലം എഴുതിയതും എല്ലാം വായിച്ചു.പക്ഷെ,നാട്ടില്‍ ആര്‍മാദിച്ചു നടക്കുന്നതിന്‍റെ തിരക്കിനിടയില്‍ പ്രതികരിച്ചു ഒരു കമന്‍റ് പോലും എഴുതിയില്ല. എല്ലാം വായിച്ചു വിട്ടു. മുകളിലിരിക്കുന്നവന്‍ വിചാരിച്ചു കാണും,ഇവളെന്താ പ്രതികരിക്കാതിരുന്നത് എന്ന്... അത് കൊണ്ടു തന്നെ എന്‍റെ പോസ്റ്റ് അടിച്ച് മാറ്റാന്‍ മൂപ്പരും കൂട്ട് നിന്നു എന്ന കാര്യത്തില്‍ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല. എന്നാലും എന്നോടീ ചതി ചെയ്യും എന്ന് ഞാന്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും വിചാരിച്ചില്ല.


നാട്ടില്‍ നിന്നും വന്നു പെട്ടി വച്ചതേയുള്ളൂ.വീട് അടുക്കിപ്പെറുക്കി വയ്ക്കുന്നതിനു മുന്‍പ്തന്നെ ആക്രാന്തം മൂത്ത് ബ്ലോഗ് തപ്പി വന്നതാണ്, യാരിദ്‌ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാനും ആ കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്.ഒരു പാവം സുമോദ് എന്‍റെ "ഒര്കുടിലെ കള്ളനാണയം " എന്ന പോസ്റ്റ് അടിച്ച് മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.ദാ ഇതു കണ്ടോ?.....എന്‍റെ ബ്ലോഗ് നെയിം അടക്കം മൂപ്പര് കിളച്ചു പറിച്ചോണ്ട് പോയി,ഇപ്പോള്‍ മൂപ്പര് അത് അക്സസ്സ് ചെയ്യുന്നത് റെസ്ട്രിക്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.കാരണം അന്വേഷിച്ചു തേടിപ്പിടിച്ചു ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ച എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു മറുപടി വന്നു."സോറി,ഇനി ചെയ്യില്ല.ഒരു നല്ല കാര്യമാണെന്ന് കരുതി ചെയ്തതാണ്" എന്ന്. മൂപ്പര് എന്താണ് ഉദേശിച്ചത്‌ എന്ന് മനസ്സിലായില്ല.


ഭാഗ്യം !!! എന്നെ തെറി വിളിച്ചു മറുപടി അയച്ചില്ലല്ലോ..അതില്‍ ഞാന്‍ സുമോദ് നോട് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.മാത്രമല്ല മൂപ്പര് ആ ലിങ്ക് ഇപ്പോള്‍ ബ്ലോക്ക് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.ബൂലോകത്തിലെ മൊത്തം ബ്ലോഗ്ഗുകള്‍ അടിച്ച് മാറ്റുകയും,ചിലരുടെ പേരില്‍ അശ്ലീലം എഴുതി നിറക്കുകയും ചെയ്തത് വച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ എന്‍റെ ഈ കൊച്ചു പോസ്റ്റ് മോഷണം പോയത് ഒരു കാര്യമേയല്ല ...അല്ലെ?മോഷണം എന്നെ കൈയോടെ അറിയിച്ചതിനും,സുമോദ് നോട് കാര്യം അന്വേഷിക്കാന്‍ കൂടെ വന്നതിനും യാരിദ്‌ ചേട്ടനോട് "സ്പെഷ്യല്‍ താങ്ക്സ്‌"

ഞാനും പോകുന്നു,നാട്ടിലേയ്ക്ക് ............

അങ്ങനെ അഞ്ചു മാസത്തിനു ശേഷം ഞാന്‍ വീണ്ടും നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു...
ഒരുപാടുണ്ട് ചെയ്യാന്‍..
അമ്മയുടെ കൂടെ ഉറങ്ങണം,
ദൈവങ്ങളെ നേരില്‍ കാണണം,
അച്ഛനു ശ്രാദ്ധം ഊട്ടണം ,
ഫ്രണ്ട്സ് നെ കാണണം,
അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി പോകാന്‍ കല്യാണമുണ്ട്,
സദ്യ ഉണ്ണണം,പാലട കുടിക്കണം,
വേനല്‍ക്കാലം തീരും മുന്പേ ചക്കയും മാങ്ങയും ഒക്കെ തിന്നണം,
എനിക്കെന്റെ, തോട്ടരുകിലെ വീട്ടിലെത്താന്‍ കൊതിയായി...

എനിക്ക് കിട്ടിയ ബാല്യമൊന്നും എന്റെ കുഞ്ഞിനു കിട്ടില്ല.അതെനിക്കു നന്നായറിയാം... എങ്കിലും,നാട്ടിലെ വേനല്‍ ചൂടും,ജൂണിലെ തോരാത്ത മഴയും എന്‍റെ മോള് കാണട്ടെ..പുതുമഴയ്ക്ക്,മണ്ണിന്‍റെ മണം ഉണ്ടെന്നു ഈ മരുഭൂമിയില്‍ കിടക്കുന്ന അവള്‍ക്ക്‌ അറിയില്ലല്ലോ..!!!

നമ്മുടെ നാട്ടിലെ കാക്കയെയും,പൂച്ചയേയും, തുമ്പിയെയും, പൂമ്പാറ്റയേയും, ഒച്ചിനെയും, തേരട്ടയെയും, ഞ്ഞണ്ടിനെയും, പാമ്പിനെയും, തവളയെയും, നനചീരുകളെയും, പശുവിനെയും,ആടിനെയും ഒക്കെ കാണട്ടെ..ദോഹയിലെ രാത്രികള്‍ക്ക് ഒരിക്കലും ഇരുട്ടിന്റെ കറുപ്പില്ല.എല്ലാ ലൈറ്റ്കളും ഒന്നിച്ചു തെളിയിച്ചു ഇരുട്ടിനെ പകലാക്കുന്ന ഈ നാട്ടില്‍ ജീവിക്കുന്ന എന്‍റെ കുഞ്ഞ്‌,നമ്മുടെ നാട്ടിലെ കണ്ണില്‍ കുത്തിയാല്‍ കാണാത്ത ഇരുട്ടും,പേടിയും ഒക്കെ കണ്ടു നേരില്‍ അനുഭവിക്കട്ടെ..!!!!

മുറ്റത്ത്‌ ഓടിക്കളിക്കട്ടെ,മണ്ണ് മാന്തട്ടെ..ഇവിടെ ഫ്ലാടിനെവിടെ മുറ്റം? മുറ്റതെവിടെ മണ്ണ്?അമ്പലത്തില്‍ പോയി തീര്‍ത്ഥം കുടിക്കണം ,ചന്ദനം തൊടീക്കണം, തൃമധുരം കഴിക്കണം,ആനയെ കാണിക്കണം.... ഭാണ്ടാരത്തില്‍ നാണയതുട്ടു വീഴുന്ന ഒച്ച കേട്ടു എനിക്കൊപ്പം എന്‍റെ കുഞ്ഞിന്‍റെ മനസ്സും നിറയട്ടെ..

അപ്പോള്‍ ഒരു മാസത്തേക്ക് ബ്ലോഗിങ്ങ്നു അവധി.തിരിച്ചു വന്നു ബാക്കി വിശേഷം...നേരില്‍ ..!!

ഓര്‍കുട്ടിലെ ഒരു കള്ളനാണയം

ഈ വിവരണത്തില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സംഭവം തികച്ചും ഒരു സാങ്കല്പികം മാത്രമാണെന്ന് ഞാന്‍ ഒരിക്കലും പറയില്ല.കാരണം, അത് ശരിക്കും സംഭവിച്ചതാണ്.ഇതില്‍ പറയുന്ന ആളുകള്‍ ശരിക്കും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട്‌. പക്ഷെ, എനിക്ക് എന്‍റെ ശരീരത്തിനു അംഗവൈകല്യം വരുത്താന്‍ താത്പര്യം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടു ചില ചില്ലറ സൂത്രപണികള്‍ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതായത്,പേരുകള്‍ മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. ഇതു ഇവിടെ ദോഹയില്‍ വച്ചു നടന്ന സംഭവം....പിന്നെ പറഞ്ഞു കേട്ടതായത് കൊണ്ടു ഇതില്‍ എത്രമാത്രം വള്ളി, പുള്ളി, എരിവ്, പുളി, മസാലകള്‍ ചേര്‍ന്നിട്ടുണ്ട് എന്നെനിക്കറിയില്ല. ഇതു നടന്ന സംഭവമാണ്. അത് സത്യം മാത്രം എനിക്കറിയാം, ഈ പോസ്റ്റ് വായിച്ചു എന്നെ പിച്ചികീറാന്‍ തോന്നുന്നവര്‍ ഉണ്ടാകും.എന്നാലും എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് പറയട്ടെ..... ഓര്‍കുട്ടിലൂടെ പരിചയപ്പെട്ടു കൊലപാതകം വരെ നടത്തിയവര്‍ ഈ ലോകത്ത് ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട്‌...!!! അപ്പോള്‍,പിന്നെ ഇതൊരു സംഭവമേ അല്ല..

സംഭവം തുടങ്ങുന്നതിങ്ങനെ : രഹന കെട്ട്യോനും,കുട്ട്യോളും ഓഫീസിലും,സ്കൂളിലും പോയപ്പോള്‍ വീട്ടു ജോലികള്‍ കഴിഞ്ഞു പതിവു സമയം കൊല്ലലിലേക്ക് കടക്കുന്നു. ഓര്‍കുട്ടിംഗ്, ചാറ്റിംഗ്, മെയിലിംഗ്...എന്നിവ തകൃതിയായി നടക്കുന്നു. അല്ലാതെ ഇവിടെ ദോഹയില്‍ പറമ്പില്‍ പോയി തെങ്ങിന് വെള്ളമൊഴിക്കാനോ, വാഴയ്ക്ക് പുതിയ കൂമ്പ്‌ വന്നോ എന്നൊന്നും നോക്കാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ..ഓര്‍ക്കുട്ട് ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ പുതിയ ഒരു "ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റ് ". ഒരു ഗോപു...പ്രൊഫൈല്‍ വിശദമായി പഠിച്ചു. ഇല്ല, ഒരു രക്ഷയും ഇല്ല. ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. സ്ക്രാപ്പ് ബുക്ക് തുറന്നപ്പോള്‍ ഒരു സ്ക്രാപ്പും. "ഓയ്,ചേച്ചി..ഞാനും ദോഹയില്‍ എത്തിയ ഒരു എറണാകുളംകാരനാണെ. ഫ്രണ്ട്സ് ലിസ്റ്റില്‍ ഒന്നു ആഡ് ചെയ്യണേ.. ഞാനൊരു പാവം അനിയന്‍.." വെറുതെയെന്തിനു പുലിവാല് പിടിക്കണം?ഉടനെ മറുപടി കൊടുത്തു."പരിചയം ഇല്ലാത്തവരെ എന്തിന് ആഡ് ചെയ്യണം? പോയി പണിനോക്കൂ മാഷേ"..ആ സ്ക്രാപ്പ് പോസ്റ്റ് ചെയ്ത ഉടന്‍ അവിടെ നിന്നും അടുത്ത റിപ്ലെ "എനിക്കും,അമ്മേം പെങ്ങളും ഒക്കെ ഉണ്ട്. അല്ലാതെ മാനത്ത്‌ നിന്നും പൊട്ടി വീണതൊന്നും അല്ല." അതില്‍ രഹ്ന വീഴുന്നു. ഇവന്‍ ആള് കൊള്ളാമല്ലോ.. ഫ്രണ്ട്സ് ലിസ്റ്റില്‍ ആഡ് ചെയ്യുന്നു.

എന്നും രാവിലെ രസകരമായ സ്ക്രാപ്പ് കണികള്‍. ശരിക്കും ഒരു സുഹൃത്ത്ബന്ധം ക്രമേണ ശക്തിപ്പെട്ടു. അതോ,ഒരു സഹോദര ബന്ധമോ?"ചേച്ചി" എന്ന് വിളിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ രണ്ടു ബക്കറ്റ് തേന്‍ മഴ!!ചേച്ചിക്കും അങ്ങനെ തന്നെ.ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ രണ്ടുപേരും നല്ല ക്ലോസ് ഫ്രണ്ട്സ് ആയി. തമ്മില്‍ കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും ആത്മാര്‍ത്ഥത മുന്നിട്ടു മുഴച്ചു നിന്നു. വീട്ടിലെ കറി മുതല്‍ തലേ ദിവസം കണ്ട സിനിമ വരെ സ്ക്രാപ്പ്നു വിഷയങ്ങളായി. ചേച്ചിയുടെ കുട്ടികളെ സ്നേഹിക്കാനും, അവരുടെ കുസൃതികള്‍ അന്വേഷിക്കാനും ഗോപു കാണിച്ച ഒരു ശുഷ്കാന്തി!!! ഇടയ്ക്ക് ഗോപുവിന്റെ ഒരു ടെസ്ടിമോണിയലും!!!! "എന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചേച്ചിക്ക് പിറക്കാതെ പോയ അനിയന്‍".... അതുകണ്ട്‌ രഹന യുടെ കണ്ണും,മനസ്സും ഒപ്പം നിറഞ്ഞു. അഭിമാനത്തോടെ ഭര്‍ത്താവ് ബഷീര്‍ ഇക്കയ്ക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ബഷീര്‍ മൊഴിഞ്ഞു."ചെക്കന്‍ നല്ല വാചക കസര്‍ത്ത് ആണല്ലോ..

"അതിനിടയില്‍ രഹ്നയുടെ മോന്റെ പിറന്നാള്‍ വരുന്നു. വീടും,അഡ്രസ്സും കൃത്യമായി പറഞ്ഞു കൊടുത്തുകൊണ്ട്‌ ബഷീര്‍ ഇക്കയുടെ സമ്മതത്തോടെ ഗോപു വിനെ പിറന്നാളിന് ക്ഷണിക്കുന്നു. "വരണം"."ഇല്ല, ഞാന്‍ വരില്ല. ഇങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ കാണാമറയത് ഇരിക്കുന്ന അനിയനായാല്‍ മതി". ഒരു ഫോട്ടോ ഇടാത്തത് എന്താ? രഹന ചോദിച്ചു."ഈ പെണ്‍കുട്ടികളെ കൊണ്ടുള്ള ശല്യം. ഫോട്ടോ കണ്ടു അവരൊന്നും പുറകെന്നു മാറുന്നില്ല. " ഇതുകേട്ടു രഹന ചിരിച്ചു കുത്തി മറിഞ്ഞു. ഗോപു അവന്റെ ഫോട്ടോയ്ക്ക്‌ പകരം രജനീകാന്ത്ന്‍റെ ഫോട്ടോയും മറ്റും മാറി മാറി ഇട്ടു തുടങ്ങി... പ്രൊഫൈല്‍ നെയിം എന്നും സ്ഥിതി ഗതി,കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ചു മാറ്റുന്നു.ചേച്ചി ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു, അതൊക്കെ ഒരു സ്റ്റൈല്‍ അല്ലെ, ചേച്ചീ. അങ്ങനെ ഗോപു പലപ്പോഴും സ്റ്റൈല്‍ മന്നനും, സൂപ്പര്‍സ്റ്റാറും  ഒക്കെയായി ഓര്‍ക്കുട്ടില്‍ വിലസി..

ഒരുദിവസം രാത്രി പതിവില്ലാത്ത സമയത്തു രഹ്നയെ ഓണ്‍ ലൈനില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ഗോപു ചോദിച്ചു.."ഇതെന്തു പറ്റി, ഈ സമയത്തു ഓണ്‍ലൈന്‍ വരാറില്ലല്ലോ..?".. "ബഷീര്‍ ഇക്ക മസ്കറ്റില്‍ പോയിരിക്കുന്നു. ഒരു ഒഫീഷ്യല്‍ ട്രിപ്പ്‌. നാളെ കഴിഞ്ഞേ എത്തൂ."അവന്‍ തിരിച്ചു മൊഴിഞ്ഞു."ഓക്കേ,ബൈ ചേച്ചീ..പിന്നെ കാണാം." അര മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിന് മുന്പേ രഹ്നയുടെ ഡോര്‍ ബെല്ലടിച്ച ശബ്ദം. ഗ്രോസറിയില്‍ നിന്നു സാധനങ്ങള്‍ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടു സംശയം തോന്നിയില്ല.വാതില്‍ തുറക്കുന്നു. പല്ലു കാട്ടിചിരിച്ചു കൊണ്ടു ഒരു അപരിചിതന്‍!!! സംശയിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ തന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തി."മനസ്സിലായില്ലേ..ഞാനാ ഗോപു"."ഗോപു" ... രഹ്ന കുറച്ചു നേരം ആശയകുഴപ്പത്തിലായി. അവന്‍ തന്നെ സംശയം തീര്‍ത്തു."ചേച്ചീ...ഞാന്‍ ഓർക്കുട്ടിലെ  ഗോപു".."ഓഹോ..നീയോ? വാ കടന്നിരിക്ക്. ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു, ഗ്രോസറി ബോയ്‌ ആയിരിക്കും എന്ന്. കുട്ടികളെ കാണണ്ടേ?". ഷംനയെയും അക്കുവിനെയും വിളിച്ചു മാമനെ കാണിക്കുന്ന തിരക്കില്‍ നമ്മുടെ ഗോപു, സ്നേഹം കാണിക്കുന്ന അനിയനില്‍ നിന്നും രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചു ഒരു വില്ലനിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു. അവന്‍,രഹ്നയെ എവിടെയോ കയറി പിടിച്ചു !!!! രഹ്ന പക്ഷെ, പിറക്കാതെ പോയ അനിയനില്‍ നിന്നും ഇതു തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലല്ലോ. കുട്ടികള്‍ പേടിക്കുന്നു, രഹ്ന ഞെട്ടിതെറിക്കുന്നു, കാര്യങ്ങള്‍ വഷളാകുന്നു.പ്രതികരണം അയൽ ഫ്ലാറ്റുകളില്‍ കേള്‍ക്കുന്നു. അയല്‍ ഫ്ലാറ്റുകളില്‍ നിന്നും ആളുകള്‍ ഓടിയെത്തി കാരണം അന്വേഷിക്കുന്നു.

രക്ഷപ്പെടാനായി ഗോപു പറയുന്നു,"ഇക്ക ഇല്ലാത്തോണ്ട് രഹ്ന ചേച്ചി വിളിച്ചിട്ട് വരാന്‍ പറഞ്ഞു! അങ്ങനെ വന്നതാണ്".... അന്ന് രഹ്ന ഉറപ്പിച്ചു, ഭൂമി കറങ്ങുന്നത് അതിവേഗത്തില്‍ തന്നെ എന്ന്. തന്‍റെ നിരപരാധിത്വം വെളിപ്പെടുതുന്നതിനു പലതും പറഞ്ഞു നോക്കുന്നു. അയല്‍ക്കാര്‍ എന്ത് വിശ്വസിക്കും? ഓര്‍കുട്ടില്‍നിന്നും പരിചയപ്പെട്ട "ഒരുത്തന്‍" വീട്ടില്‍ വന്നു,"മിസ്‌ബിഹെവ്" ചെയ്തു എന്ന ഒരു കാര്യം അവര്ക്കു തൊണ്ട തൊടാതെ വിഴുങ്ങാനായില്ല. അവര്‍ ബഷീറിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെ വിളിച്ചു വരുത്തുന്നു. തുടര്‍ നടപടികള്‍ക്കായി ശ്രമം തുടരുന്നു.

പരാതി പോലീസ് സ്റ്റേഷന്‍ വരെ എത്തുന്നു. ഫ്ലാറ്റിലെ സെക്യൂരിറ്റിയാണ് പോലീസ് നെ അറിയിച്ചത്. എന്തായാലും ബഷീര്‍ ഇക്ക വരാതെ ഒന്നും നടക്കില്ലെന്ന അവസ്ഥ. ഒരു സുഹൃത്ത് മസ്കറ്റില്കു വിളിക്കുന്നു." ഡാ , ബഷീറേ, നീയൊന്നു വേഗം വന്നേ !!!...കിട്ടുന്ന ഫ്ലൈറ്റ് പിടിച്ചു പോരെ, ഇവിടൊരു സംഭവം നടന്നു. നിന്‍റെ ഭാര്യയേയും ,ഒരു ചെക്കനേയും നിങ്ങള്‍ടെ ഫ്ലാറ്റില്‍ നിന്നു പിടിച്ചു !!! അയല്‍ക്കാരാ ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചത്". എന്തായിരിക്കും ബഷീര്‍ ഇക്കയുടെ അവസ്ഥ എന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ....!!! മൂപ്പര് ഒരുകണക്കിന് ഏന്തി, വലിഞ്ഞു ഭാര്യയുടെ "ദുര്നടപ്പിനെ" പറ്റി ചിന്തിച്ചു സ്ഥലത്തെത്തി.

ഇനി പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ കാഴ്ച : പറഞ്ഞു കേട്ടതായത് കൊണ്ടു അലങ്കാര പണികളൊക്കെ നടത്തി ഒന്നും കൂട്ടി എഴുതാന്‍ നിര്‍വാഹം ഇല്ല. വളരെ ചുരുക്കി പറയാം. ഖത്തര്‍ പോലീസിനു കാര്യം അറിഞ്ഞു പുച്ഛം!! എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പെരുമാറി എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഗോപുവിന്റെ ഉത്തരം ഇങ്ങനെ: "ഓ,അല്ലേലും എനിക്ക് പ്രായത്തില്‍ മൂത്തവരോടാ "ക്രേസ്". ഞാന്‍ സ്ക്രാപ്പ് ഇട്ടില്ലെങ്കിലും ഈ ചേച്ചി ഗുഡ്മോര്‍ണിഗ് പറഞ്ഞു ഇങ്ങോട്ട് മുട്ടാന്‍ വരാറുണ്ടല്ലോ"..രഹ്ന ഇതു കേട്ട്‌ നെറുകയില്‍ കൈ വച്ചു. ബഷീര്‍ നെഞ്ചത്തും. ബഷീറിന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ മൂക്കത്ത്‌ വിരല്‍ വച്ചു.

കരച്ചില്‍, പിഴിച്ചില്‍, തെറി വിളി...എല്ലാം മുറയ്ക്ക് നടന്നു. ഗോപുവിന്റെ ബന്ധുക്കളില്‍ ചിലര്‍ ദോഹയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.അവര്‍ സാമാന്യം നന്നായി മുറുക്കെ തന്നെ ബഷീര്‍ ഇക്കയുടെ കാല് പിടിച്ചത് കൊണ്ടു സംഭവം "കോംബ്രമൈസ്  ടോക്ക്" ഇല്‍ ഒതുക്കി. വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തി എന്ത് സംഭവിചിരിക്കും എന്ന് നമുക്കു നമ്മുടെ ഭാവനാ സമ്പത്ത് പോലെ ഊഹിച്ചെടുക്കാം. തല്‍ക്കാലം,ഭാര്യയുടെ ദുര്നടപ്പ് നിമിത്തം ബഷീറിക്ക, ഒന്നു പുറത്തു ഇറങ്ങണം എങ്കില്‍, സാമാന്യം നല്ല വീതിയും നീളവും ഉള്ള ഒരു തോര്‍ത്ത് മുണ്ട് തലയില്‍ ഇടേണ്ടി വന്നു. രഹ്ന ഓര്‍ക്കുട്ട് അക്കൌണ്ട് തന്നെ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതയായി. ഭര്‍ത്താവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ തന്നെ ഓര്‍ക്കുട്ട് തുറന്നു. ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത മട്ടില്‍ ഗോപുവിന്റെ സ്ക്രാപ്പ് "ചേച്ചി,ഗുഡ്മോര്‍നിംഗ്.എന്തൊക്കെയുണ്ട്‌ വിശേഷങ്ങള്‍?" !!!! എങ്ങനെയുണ്ട് അനിയന്റെ സ്നേഹം? മറുനാട്ടില്‍ എന്നും മലയാളിക്ക്‌ പാര മലയാളി തന്നെ എന്ന സത്യവും കൂടെ  ഇതിലൂടെ  ഊട്ടി ഉറപ്പിക്കാം….

ഇനി ഇവിടെ എന്‍റെ വീട്ടില്‍ നടന്നത് :  പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ എന്‍റെ ഫ്രണ്ട്സ് ലിസ്റ്റില്‍ ഞാനും ഒരു ശുദ്ധികലശം നടത്തി. അങ്ങനെ ഞാന്‍‌ വലിയ ഹൃദയ വേദനയോടെ ഓര്‍ക്കുട്ടില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ അഞ്ചു - ആറു പേരെ ഔട്ട് ആക്കി.കാരണം മറ്റൊരു രഹനയാവാന്‍ ഞാനും  ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഒരു ഭര്‍ത്താവും കേള്‍ക്കാന്‍ പാടില്ലാത്ത കാര്യം പോലീസ് സ്‌റ്റേഷനില്‍ വച്ചു - അതും കൂട്ടുകാരുടെ മുന്നില്‍ വച്ചു മൂപ്പരെ കേള്‍പ്പിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. മുന്‍ പരിചയവും,അതിന്‍റെ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ്‌ വേരിഫിക്കേഷന്‍ എല്ലാം കഴിഞ്ഞേ ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍കുട്ടില്‍ ഫ്രണ്ട്സ് ആയി ആളെ എടുക്കുന്നുള്ളൂ.അങ്ങനെ ഞാനും നന്നായി.